Wkrótce potem popadł w konflikt z władzami Unii Centrum – Nowych Sił, po czym w latach 1974–1976 szefował Demokratycznej Unii Centrum, w 1976 połączonej z innymi partiami w Unię Demokratycznego Centrum. Po odejściu Jeorjosa Mawrosa w 1977 objął funkcję lidera ugrupowania, pozostawał nim do śmierci. Skierował ugrupowanie w kierunku socjaldemokratycznym. Od 1977 do 1981 ponownie członek Parlamentu Hellenów. Od stycznia do października 1981 wykonywał mandat posła do Parlamentu Europejskiego w ramach delegacji krajowej, pozostawał niezrzeszony. W latach 1985–1989 ponownie należał do legislatywy w ramach sojuszu wyborczego z PASOK.

W 1997 odznaczony Krzyżem Wielkim Orderu Feniksa.

Przypisy

Kategoria:Absolwenci uczelni w Grecji Kategoria:Członkowie greckiego ruchu oporu Kategoria:Greccy ekonomiści Kategoria:Greccy menedżerowie Kategoria:Greccy ministrowie Kategoria:Greccy pisarze Kategoria:Odznaczeni Orderem Feniksa Kategoria:Posłowie do Parlamentu Grecji (od 1974) Kategoria:Urodzeni w 1913 Kategoria:Zmarli w 1997 Kategoria:Greccy posłowie do Parlamentu Europejskiego I kadencji