mały|Grób rodziny Ogrodowiczów na cmentarzu komunalnym we Włocławku Po upadku powstania, wiosną 1864 roku przedostał się do Prus. W Poznaniu pracował w zakładach Hipolitach Cegielskiego. Po ślubie w 1870 r. zamieszkał na terenie zaboru rosyjskiego. Mimo to aż do 1910 roku pozostawał obywatelem pruskim. Między 1871 a 1884 rokiem przebywał we wsiach Ostrowąs (1871), Wysocin (1875–1877) i w Łodzi (1878Metryka zgonu Janusza Ogrodowicza nr 6/1956, Sygn. 5112633/3 w: Akta Stanu Cywilnego Parafii Rzymskokatolickiej Szpetal Górny. Miejsce przechowywania: Archiwum Diecezjalne we Włocławku.). Do 1884 roku nabył i osiadł w majątku Besiekierz Gorzewo (ob. część wsi Besiekierz Nawojowy). Po śmierci żony w 1910 roku sprzedał majątek i przeprowadził się do Fabianek, gdzie trudnił się jako rządca majątku. Już wcześniej mieszkał tu Ignacy Ogrodowicz, syn Michała i Katarzyny Niepolskich. Zmarł 28 listopada 1927 roku. Pochowano go na cmentarzu komunalnym we Włocławku, w kw. 42/12/193. Na grobie rodziny Ogrodowiczów widnieje m.in. płaskorzeźba Matki Boskiej Częstochowskiej oraz Orła Białego.
Za udział w powstaniu, 26 maja 1923 r. marszałek Józef Piłsudski odznaczył go Orderem Wojskowym Virtuti Militari V Klasy nr 8702.