W 1802 roku przebywał znowu w Berlinie, skąd udał się ponownie na dwór carski w Petersburgu. Zmarł w wyniku ataku apopleksji
Przez współczesnych ceniony był jako skrzypek-wirtuoz. Utrzymywał kontakty z czołowymi muzykami swojej epoki, takimi jak Joseph Haydn, Karl Ditters von Dittersdorf, Adalbert Gyrowetz, Charles Burney, Michael Kelly czy Michał Kleofas Ogiński, którzy wysoko cenili jego grę i występowali wspólnie z nim. Sławę przyniosło mu także ekscentryczne usposobienie i awanturnictwo, będące inspiracją dla utworów literackich m.in. E.T.A. Hoffmanna i Édouarda Monnaisa.
Jego dorobek kompozytorski obejmuje m.in. 22 koncerty skrzypcowe, 7 symfonii, 6 kwartetów smyczkowych, 10 duetów, 7 sonat. Kompozycje te, utrzymane w stylu galant, posiadają liczne braki techniczne i już na początku XIX wieku zniknęły z repertuaru koncertowego. Nie mniej jednak przyczynił się do rozwoju formy koncertu skrzypcowego, jako jeden z pierwszych konsekwentnie stosując w finale formę ronda i wprowadzając romans do wolnych części.
Przypisy
Linki zewnętrzne
Kategoria:Włoscy kompozytorzy Kategoria:Chorwaccy kompozytorzy Kategoria:Urodzeni w 1747 Kategoria:Zmarli w 1804