Kuchnia kurpiowska – dział sztuki kulinarnej charakterystyczny dla społeczności Kurpiowszczyzny.
Charakterystyka mały|Członkinie KGW Somianka-Parcele (Puszcza Biała) na stoisku z własnymi wyrobami (m.in. kapusta z kaszą, kiszka ziemniaczana, chleb ze smalcem, sodziaki, pampuchy) Pierwotna kuchnia mieszkańców regionu opierała się na produktach typowo leśnych (ludność zajmowała się łowiectwem, bartnictwem, zbieractwem). W tradycyjnym wymiarze kuchnia ta bazuje w znacznym stopniu na produktach roślinnych: kaszach (głównie jaglana i gryczana), mąkach (głównie żytnia, owsiana, jęczmienna), warzywach (takich jak: ziemniaki, kapusta, marchew, buraki) oraz produktach runa leśnego (głównie grzyby, borówki, jagody). Z produktów zwierzęcych często używano dziczyzny i drobiu. Większość mięsa trzody chlewnej sprzedawano, podobnie jajka. Spożywano mleko i jego przetwory (sery, twarogi, masło, zsiadłe mleko). Posiłki okraszano smalcem, słoniną, skwarkami, śmietaną. Korzystano z sezonowych dóbr łąk (szczaw). Słodzidłem był miód z własnej pasieki.