ze zbiornikiem mieszanki połączony był rurką wysokiego ciśnienia. Ciśnienie robocze gazu wynosiło 2,5 MPa. Wypełniany był azotem lub tlenkiem węgla, przy czym obydwa gazy przechowywano w butlach stalowych: dużych – o pojemności od 40 do 45 dm³ i ciśnieniu roboczym 15 MPa oraz małych 13 dm³ i 12,5 MPa. Wąż Wąż o długości 40 cm łączył zawór głównym z prądownicą; składał się z zewnętrznej 1,5 calowej rury powlekanej parcianym pokrowcem i wewnętrznej elastycznej rury gumowo-płóciennej o średnicy wewnętrznej 1 cala; obydwie strony węża były zakończone kołnierzem i gwintowaną nakrętką. Przed uszkodzeniem chronił go okręcany spiralnie 2,5-milimetrowy drut cynkowy. Prądownica Służyła do nadawania kierunku strumieniowi mieszanki palnej i regulowania płomieni; wykonana była z rury o średnicy ¾ cala i długości 70 cm zakończonej mosiężną gwintowaną końcówką; posiadała zawór do regulowania światła średnicy rozpylającej. Palnik Był nakręcany na gwint prądownicy i służył do zapalania mieszanki. W palniku umieszczano knot z pakuł nasycony żywicą, zapalany za pomocą zapalnika