W przypadku podyktowania rzutu karnego lub rzutu wolnego, zawodnicy drużyny, która popełniła przewinienie muszą natychmiast wycofać się za linię przebiegającą 10 m od punktu, w którym rzut jest podyktowany w kierunku własnego pola punktowego (a jeśli linia bramkowa jest bliżej – za tę linię).
Konsekwencje spalonego Sankcją za grę na pozycji spalonej jest w większości przypadków rzut karny dla drużyny przeciwnej. Jeśli zawodnik przypadkowo znajduje się na pozycji spalonej i nie może uniknąć dotknięcia piłki lub partnera dyktowany jest młyn z wrzutem drużyny przeciwnej.
Historia Od początku gry w rugby, zawodnik znajdujący się przed piłką był uważany za wyłączonego z gry. Spalony pojawił się już w pierwszych spisanych regułach gry z 1845 (zawodnik jest na spalonym, jeśli piłki dotknie jego partner znajdujący się za nim – przestaje być na spalonym, gdy piłki dotknie przeciwnik). Regułę taką początkowo przyjęto także w piłce nożnej – znalazła się w pierwszych spisanych prawach z 1863, zmieniono to zaś w 1867. Zasady spalonego kilkakrotnie w historii zmieniano, m.in. w 1932 zmieniono zasady spalonego podczas gry w młynie, a w 1964 w aucie.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Terminologia rugby union