Henryk Stachowiak (ur. 31 marca 1933 w DechyWspółcześni uczeni polscy. Słownik biograficzny. Tom IV. S-Ż, wyd. Ośrodek Przetwarzania Informacji, Warszawa 2002, s. 196, zm. 5 października 2022Henryk Stachowiak. Nekrolog.) – polski fizyk teoretyk zajmujący się teorią metali, związany z Instytutem Niskich Temperatur i Badań Strukturalnych Polskiej Akademii Nauk.

Życiorys W 1955 ukończył studia na Uniwersytecie Wrocławskim. W latach 1955-1958 odbył studia apiranckie w Instytucie Fizyki Polskiej Akademii Nauk. Tam w 1960 obronił pracę doktorską. W latach 1964-1965 przebywał na Uniwersytecie w Chicago, gdzie razem z Leopoldo Máximo Falicovem prowadził badania nad teorią efektu De Haas–Van Alphena. Od 1966 do końca kariery naukowej pracował w Instytucie Niskich Temperatur i Badań Strukturalnych Polskiej Akademii NaukPracownicy Instytutu w latach 1966−2016, w: Instytut Niskich Temperatur i Badań Strukturalnych im. Włodzimierza Trzebiatowskiego Polskiej Akademii Nauk 1966-2016., s. 130.