Odbiór i interpretacje Portret generała Henryka Dembińskiego na Salonie otrzymał wielki złoty medal pierwszej klasy w dziedzinie portretu. Został entuzjastycznie przyjęty przez krytyków francuskich i polskich, pisali o nim m.in. Théophile Gautier, Maxime Du Camp i Louis Clément de Ris. Eugène Delacroix zapisał w swoim Dzienniku, że obraz olśnił go na wystawie, Delacroix był też podobno osobą, która wytypowała portret do medalu. Cyprian Kamil Norwid poświęcił temu dziełu wiersz, zamieszczony w liście do Juliusza Kossaka w 1856r.
Portret jest jednocześnie głęboką psychologiczną analizą modela jak i obrazem w pewnym sensie alegorycznym, niosącym ze sobą głębsze treści. Pod względem historycznym krytycy dostrzegają w nim przede wszystkim elementy romantyczne, ale także realistyczne i akademickie.
Współcześnie obraz jest interpretowany jako portret zmęczonego i samotnego wodza pokonanej armii, znużonego bohatera rozmyślającego w pozie Chrystusa Frasobliwego. Z drugiej strony podkreśla się, że biografia Dembińskiego, nieustannie szukającego okazji do walki o sprawę polską, jak i sama treść dzieła wyklucza jednoznaczne skojarzenie z porażką.