Marian Kułakowski (ur. 2 grudnia 1893 w Załoźcach, zm. 26 maja 1980 w Londynie) – podpułkownik dyplomowany artylerii Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari.

Życiorys Urodził się 2 grudnia 1893 w Załoźcach, w ówczesnym powiecie brodzkim Królestwa Galicji i Lodomerii, w rodzinie Antoniego i Anieli. Był starszym bratem Mieczysława Ludwika (1896–1942), majora artylerii..

W latach 1905–1913 uczęszczał do c. k. Gimnazjum w Złoczowie. W czerwcu 1913 złożył maturę. Był członkiem Związku Strzeleckiego.

Po wybuchu I wojny światowej wstąpił do Legionów Polskich i został wcielony do 3 pułku piechoty. Wziął udział w kampanii karpackiej. Od 1 marca do 1 maja 1916 uczył się w Szkole Chorążych LP. Z dniem 1 maja 1916 został mianowany chorążym piechoty. Po kryzysie przysięgowym w lipcu 1917 służył w artylerii Polskiego Korpusu Posiłkowego. W czasie bitwy pod Rarańczą (15/16 lutego 1918) dostał się do niewoli austriackiej. Należał do grupy legionistów oskarżonych w procesie w Máramarossziget (8 czerwca – 30 września 1918). Po abolicji procesu wrócił do kraju.