Gwarantem zaczepno-obronnego przymierza była grupa pięćdziesięciu macedońskich dostojników (wśród nich był syn Ptolemeusza) wysłanych do Teb.
Samodzielne rządy Perdikkasa W 365 Perdikkas dojrzał do objęcia samodzielnych rządów. W tym samym czasie zmarł lub został zamordowany Ptolemeusz - o zainspirowanie mordu podejrzewano Perdikkasa.
W zamian za dostarczenie macedońskiego drewna na budowę beockiej floty Perdikkas uzyskał zwolnienie przetrzymywanych w Tebach zakładników (część z nich wydał jeszcze Aleksander II, w tym swojego młodszego brata Filipa). Chcąc zapewnić sobie wierność brata Perdikkas powierzył mu pieczę nad częścią królestwa, a także dał dowództwo nad potrzebną mu do jego obrony częścią armii.
W 364 Ateny poprowadziły ofensywę przeciwko Macedonii i Związkowi Chalkidyckiemu. Wojska ateńskiego wodza Timoteosa zajęły miasta na macedońskim wybrzeżu: Pydnę i Metonę. Ateńczycy sprzymierzyli się także z Pelagonią i kilkoma innymi królestwami Górnej Macedonii. Pokonany Perdikkas sprowadzony został do roli wasala Aten.