Ekologia Głównym habitatem strojnogłowika szarobrewego jest runo leśne i podszyt wilgotnego lasu górskiego, zwłaszcza w pobliżu jego obrzeży; występuje na wysokościach od 1500 do 3600 m n.p.m., inne źródła podają górną granicę występowania jako 3300 m n.p.m. Brak informacji o diecie tego gatunku. Wiadomo tylko, że żeruje na ziemi, przeszukując dziobem ściółkę. Występuje zazwyczaj pojedynczo lub w parach. Długość pokolenia jest określana na 3,8 lat.
Rozmnażanie Niewiele wiadomo o rozmnażaniu tego gatunku. Podloty obserwowano: w departamencie Cauca w Kolumbii w czerwcu, w Ekwadorze w sierpniu (północno-zachodnia część kraju), lipcu (El Oro) i wrześniu (Loja), a w Peru w sierpniu (Amazonas), czerwcu (Huánuco) i listopadzie (Puno).
Status zagrożenia W Czerwonej księdze gatunków zagrożonych IUCN strojnogłowik szarobrewy jest klasyfikowany jako gatunek najmniejszej troski (LC – Least Concern). Liczebność populacji nie została oszacowana, ale jej trend jest uznawany za spadkowy ze względu na wylesianie w obrębie zasięgu występowania. Gatunek określany jest jako niepospolity.
Przypisy
Systematyka i nazwa polska za:
Linki zewnętrzne
Kategoria:Pasówki Kategoria:Ptaki Ameryki Południowej Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1840 roku Kategoria:Fauna Ekwadoru Kategoria:Fauna Kolumbii Kategoria:Fauna Peru Kategoria:Fauna Wenezueli Kategoria:Taksony opisane przez Augusta Boissonneau