Kamienica Pod Białym Lwem (niem. Wohn- und Geschäftshaus) – dawna zabytkowa kamienica przy Placu Solnym 6/7 we Wrocławiu, obecnie cztery zabytkowe kamienice o numerach 6-7 a-d.
Historia i architektura kamienicy thumb|left|250px|Widok na plac Solny po roku 1827. Z prawej strony widoczne dwie kamienice 6 i 7 thumb|left|250px|Cztery kamienice o numerze 6/7
Nazwa kamienicy pochodzi od znajdującej się w tym miejscu w drugiej połowie XV wieku karczmy Pod Białym Lwem. W okresie średniowiecznym teren, na którym stoją obecne kamienice oznaczone nr 6/7, stanowił jedną działkę lokacyjną, należącą do ul. Ruskiej.
Przed 1870 roku na działce nr 6 i 7 znajdowały się dwie kamienice kalenicowe. Kamienica nr 7 była ośmioosiowym budynkiem, czterokondygnacyjnym z dwiema dwuosiowymi i dwukondygnacyjnymi facjatami zakończonymi trójkątnym tympanonem. Dwie pierwsze wysokie kondygnacje były boniowane. Okna na trzeciej i czwartej kondygnacji były rozdzielone pilastrami. Kamienica nr 6 była pięcioosiowa, czterokondygnacyjna przykryta dwukondygnacyjnym dachem mansardowym. Część parterowa była boniowanaAndrzej Zieliński, Wrocław na dziewiętnastowiecznej rycinie, wyd. Ossolineum, 1988, s.25 staloryt G.M Kurza wg K. Würbsa z XIX wieku.