Ksiądz Staliński wykazywał się przy tym dużą charyzmą w konsolidacji lokalnej wspólnoty katolickiej oraz kreatywnością w pozyskiwaniu funduszy na budowę, wykorzystując różne środki docierania do darczyńców – również poprzez gazety i czasopisma. Dzięki temu jego prośby o wsparcie materialne prabuckiej placówki duszpasterskiej docierały nie tylko do ludności diecezji warmińskiej, ale również do wiernych spoza granic lokalnego Kościoła.
Świątynia została wzniesiona z czerwonej cegły w stylu neogotyckim i zgodnie z tradycją – orientowana. Kruszec na dzwony podarował cesarz Wilhelm I ze zdobytych armat w wojnie francusko-pruskiej (1870–1871). 2 maja 1878 biskup Kremenz poświęcił ukończoną świątynię „na cześć i chwałę Najświętszej Panny Maryi i świętego Wojciecha, Biskupa i Męczennika, Apostoła Prus”. Ks. Staliński, mianowany proboszczem parafii już w 1874 roku, odprawiał w kościele msze św. z kazaniami w języku polskim i niemieckim na przemian. Ponadto 16 sierpnia 1869 założył przy parafii prywatną szkołę katolicką. W 1888 naukę w niej pobierało 57 uczniów. W 1892 zmieniono status tej szkoły z prywatnej na publicznąMarek Jodkowski Prabuckie czasy księdza Carla Stalinskiego, w: Studia Elbląskie 15, 75–87 2014.