Chand Bibi (ur. 1550 w Ahmednagarze, zm. 1599) – królowa regentka w Indiach pod koniec XVI wieku (sułtanat Bidźapuru i Ahmednagaru), najbardziej znana z obrony rodzinnego królestwa przed cesarzem Akbarem w 1595. Uznawana za jedną z najodważniejszych strateżek w historii Indii. Jej wizerunek był popularnym tematem w malarstwie subkontynentu indyjskiego.
Życiorys Była córką Hussaina Nizama Shaha, sułtana Ahmednagaru. Od najmłodszych lat interesowała się polityką, malarstwem i polowaniami. Biegle władała pięcioma językami: perskim, marathi, kannada, arabskim i tureckim.
W 1565 roku wyszła za mąż za Ali Adila Shaha, sułtana Bidźapuru. Współrządziła z mężem, brała udział w kompaniach wojennych. Gdy sułtana zamordowano, chroniła potencjalnego następcę tronu. W wyniku intryg dworskich została uwięziona, ale dzięki umiejętnościom dyplomatycznym dołączyła do jednej z frakcji politycznych i odzyskała wolność.