thumb|Grób Stanisława Hellera na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach Stanisław Heller (ur. 9 sierpnia 1894 w Złoczowie, zm. 1 października 1933 w Warszawie) – major intendent dyplomowany magister Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Urodził się 9 sierpnia 1894 w Złoczowie, ówczesnym mieście powiatowym Królestwa Galicji i Lodomerii. W latach 1905–1913 uczęszczał do c. k. Gimnazjum w rodzinnym mieście. W czerwcu 1913 złożył maturę. Następnie rozpoczął studia na Uniwersytecie Franciszkańskim we Lwowie. Był członkiem Organizacji Młodzieży Niepodległościowej „Zarzewie” i XX Polskiej Drużyny Strzeleckiej w Złoczowie..
Podczas I wojny światowej, 4 sierpnia 1914 wstąpił do oddziałów strzeleckich. W Legionach Polskich przydzielono go do 1. kompanii I batalionu 1 pułku piechoty w składzie I Brygady. W jego szeregach walczył w pod Laskami, Limanową i Łowczówkiem. W maju 1915 został ranny pod Klimontowem. Po powrocie do szeregów walczył m.in. w bitwie pod Polską Górą (4–6 lipca 1916). Z narażeniem życia wyniósł z pola bitwy ciężko rannego sierżanta Mieczysława Lignara. W styczniu 1917 w dalszym ciągu pełnił służbę w 1. kompanii 1 pp. Był kapralem i komendantem sekcji. Został przedstawiony do odznaczenia austriackim Krzyżem Wojskowym Karola.