Anihilacja pozytonu z elektronem związanym z innymi cząstkami uwzględnia energię wiązania i może skutkować emisją jednego fotonu, wówczas pęd przejmuje cząstka z którą był związany elektron (zazwyczaj jądro atomowe). Pozytony bombardujące ciało skondensowane zazwyczaj zanim ulegną anihilacji wytracają energię kinetyczną.
Anihilacja barionów W przypadku anihilacji pary proton–antyproton, ze względu na złożoność cząstek, anihilacja nie jest całkowita i prócz fotonów powstaje szereg innych cząstek. Podczas zetknięcia się protonu z antyprotonem kwarki będące elementami składowymi protonu łączą się z odpowiednimi antykwarkami antyprotonu tworząc mezony. Mezony są niestabilne i ulegają rozpadowi na inne cząstki takie jak mion, elektron, neutrino lub ich antycząstki oraz promieniowanie elektromagnetyczne w postaci fotonów gamma. Podobnie wygląda proces anihilacji innych barionów takich jak neutron i antyneutron.
Zobacz też
paradoks Hardy’ego
Przypisy „Encyklopedia fizyki” praca zbiorowa PWN 1973 t. 1 s. 105.
Kategoria:Kwantowa teoria pola Kategoria:Fizyka cząstek elementarnych Kategoria:Antymateria