Jurien de la Gravière – francuski krążownik pancernopokładowy z końca XIX wieku. Był jedynym zbudowanym okrętem swojego typu, służył we francuskiej marynarce wojennej podczas I wojny światowej na Morzu Śródziemnym.
Zamówienie i budowa „Jurien de la Gravière” był ostatnim francuskim krążownikiem pancernopokładowym. Jego projektantem był inż. Emile Bertin. Zaplanowano go jako pojedynczy okręt typu. Otrzymał nazwę na cześć francuskiego admirała Juriena de la Gravière (1772-1849). Powstał w okresie wpływów na francuską marynarkę tzw. młodej szkoły – Jeune École, czego jednym z efektów była budowa dla marynarki pojedynczych okrętów o różnych charakterystykach. W publikacjach wskazuje się, że okręt powstał bez jasnej koncepcji jego wykorzystania, będąc mniejszy, ale lepiej uzbrojony od poprzednich krążowników pancernopokładowych przeznaczonych do zwalczania żeglugi – „Guichen” i „Châteaurenault”, w czasie, gdy na świecie i w samej Francji powstawały już lepiej chronione silniejsze krążowniki pancerne, których z kolei nie przewyższał prędkością. Klasyfikowany był jako krążownik I klasy.