Châteaurenault – francuski krążownik pancernopokładowy z przełomu XIX i XX wieku. Był jedynym zbudowanym okrętem swojego typu, projektowanym z myślą o zwalczaniu żeglugi. Służył we francuskiej marynarce wojennej najpierw na Dalekim Wschodzie, a podczas I wojny światowej na Morzu Śródziemnym. Od 1916 roku był używany jako transportowiec wojska. Został zatopiony 14 grudnia 1917 roku przez niemiecki okręt podwodny na Morzu Jońskim.

Okręt miał wyporność normalną około 8000 ton, a jego główne uzbrojenie stanowiły dwa działa kalibru 164,7 mm i sześć dział kalibru 138,6 mm. Napędzały go maszyny parowe, pozwalające na osiąganie prędkości 24 węzłów.

Zamówienie i budowa „Châteaurenault” był jednym z dwóch dużych krążowników pancernopokładowych zbudowanych pod koniec XIX wieku dla marynarki francuskiej według różnych projektów specjalnie z myślą o działaniach rajderskich – zwalczaniu żeglugi na odległych liniach komunikacyjnych. We władzach decydujących o rozwoju marynarki francuskiej ścierały się wówczas poglądy zwolenników tzw. młodej szkoły – Jeune École i tradycjonalistów, czego jednym z efektów była budowa licznych pojedynczych okrętów o różnych charakterystykach w celu poszukiwania optymalnych rozwiązań.