P. Bocchieri and A. Loinger, Lett. Nuovo Cimento Soc. Ital. Fis. 30, 449 (1981). P. Bocchieri, A. Loinger, and G. Siragusa, Lett. Nuovo Cimento Soc. Ital. Fis. 35, 370 (1982).S. M. Roy, Phys. Rev. Lett. 44, 111 (1980).. Wczesny eksperyment, w którym dzięki zupełnemu wykluczeniu pola magnetycznego z obszaru elektronu (dzięki użyciu nadprzewodzącej taśmy) zaobserwowano jednoznacznie efekt Aharonova-Bohma, został przeprowadzony przez Tonomura et al. w 1986 rokuAkira Tonomura, Nobuyuki Osakabe, Tsuyoshi Matsuda, Takeshi Kawasaki, and Junji Endo, Evidence for Aharonov-Bohm Effect with Magnetic Field Completely Shielded from Electron wave, „Phys. Rev. Lett.”, vol. 56, s. 792–795 (1986).. Zakres efektu oraz zastosowania rosną. Webb et al. (1985) zademonstrowali oscylacje Aharonova–Bohma w zwykłym, nie nadprzewodzącym metalowym pierścieniu. Obserwację tę omawia Schwarzschild (1986) oraz Imry & Webb (1989). Bachtold et al. (1999) zaobserwowali efekt w nanorurkach węglowych (omówienie: Kong et al. (2004)).
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Efekt Aharonova-Bohma · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.