Przegląd ogólny wyników znaleźć można w publikacji Peshkina i Tonomury (1989)..
Istnienie analogicznego zjawiska dla pola grawitacyjnego również zostało potwierdzone eksperymentalnie.
Znaczenie W XVIII i XIX wieku fizyka była zdominowana przez dynamikę Newtona, z naciskiem na pojęcie siły. Zjawiska elektromagnetyczne rozpracowywane poprzez serię eksperymentów, w których mierzono siły pomiędzy ładunkami, prądami i magnesami, w różnych konfiguracjach. W końcu powstał opis tego, w jaki sposób ładunki, prądy i magnesy oddziałują na siebie jako lokalne źródła pól siły, działające na inne źródła przy pomocy siły Lorentza. Ponieważ obserwowane właściwości pola elektrycznego były bezwirowe, a pola magnetyczne okazały się być pozbawione dywergencji, było możliwe opisanie pól elektrostatycznych jako gradientu skalarnego potencjału (potencjału elektrostatycznego Coulomba, analogicznego, w sensie matematycznym, do klasycznego potencjału grawitacyjnego), a stacjonarnych pól magnetycznych jako wiru potencjału wektorowego (wówczas była to nowa koncepcja).