thumb|Położenie geograficzne Niemiec i Ukrainy Stosunki niemiecko-ukraińskie obejmują współpracę polityczną, ekonomiczną, kulturalną i naukowo-techniczną, a także kontakty między społeczeństwami.
Stosunki dyplomatyczne między oboma państwami zostały nawiązane 17 stycznia 1992, po zjednoczeniu Niemiec oraz po powstaniu niepodległego państwa ukraińskiego.
W niemieckiej polityce zagranicznej na kierunku wschodnim (Ostpolitik) priorytetowy i uprzywilejowany charakter nadano relacjom z Rosją, marginalizując znaczenie relacji z Ukrainą i innymi państwami obszaru poradzieckiego. Było to szczególnie widoczne podczas rządów koalicji SPD-Zieloni w latach 1998–2005.
Pierwsze kontakty niemiecko-ukraińskie nastąpiły w 1991 roku, gdy Ukraina była jeszcze jedną z republik ZSRR. Przewodniczący Rady Najwyższej USRR Leonid Krawczuk spotkał się w Berlinie z prezydentem Richardem von Weizsäckerem i kanclerzem Helmutem Kohlem. W 1993 roku w Kijowie, podczas oficjalnej wizyty kanclerza Kohla, podpisano wspólną deklarację o podstawach stosunków dwustronnych oraz porozumienie o rozwoju współpracy w sferze gospodarki, nauki i techniki. Niemcy stały się najważniejszym partnerem Ukrainy w wymianie handlowej spośród krajów Unii Europejskiej. Znali oni realia ukraińskiej gospodarki oraz klimat polityczny dla zagranicznych inwestycji.