Przesłuchiwany przez karabinierów Francesco mówi, że nie wie, gdzie jest Maciara. Wkrótce karabinierzy widzą, że Patrizia odwiedza Francescę. Anonimowy telefon, wykonany przez Aurelię – matkę ojca Alberta, prowadzi karabinierów do ruin fortu, gdzie znajdują szkielet dziecka. Marszałek Modesti mówi, że należał do nieślubnego syna Maciary, który wkrótce zmarł i nie został pochowany na cmentarzu, bo był rzekomo dzieckiem diabła. Złapana przez karabinierów Maciara przyznaje się do winy, twierdząc, że chciała ukarać chłopców za zbezczeszczenie grobu jej dziecka. Mówi jednak, że to nie ona ich udusiła, tylko inne osoby kontrolowane przez jej czary. Uznana za wariatkę zostaje zwolniona z aresztu. Na miejskim cmentarzu ojcowie zabitych chłopców dokonują na Maciarze linczu.