Scenariusz napisał Fulci wraz z Roberto Gianvitim. Główną inspiracją była głośna seria morderstw dzieci wśród żyjących w odosobnieniu ludzi z marginesu społecznego, która miała w Bitonto między wrześniem 1971 a lipcem 1972. Wówczas rozległa debata nt. izolowanych nomadycznych społeczności. Fulci skupił się na tej części społeczeństwa, której większość Włochów udawała że nie istnieje, biorąc inspirację z esejów etnologa Ernesto de Martino podejmujących tematu wpływu środowiska na zamieszkujących ludzi. Postać Francesca została oparta na Zi’ Giuseppe opisanym przez De Martino w eseju Sud e magia (1957).
Włoski historyk filmu i eseista Roberto Curti jako inną inspirację Fulciego, uważał film, również inspirowany badaniami de Martino, Il demonio (1963) Brunello Rondiego, którego akcja dzieje się również na południu Włoszech i podjęta została podobna problematyka. Uważa się, że główna bohaterka Il demonio – Purfi była inspiracją dla Maciary, gdyż obie postacie są wyrzutkami i mają powiązanie z mężczyzną uznanym za czarownika.