Badania archeologiczne i legendy Zamek odkryli w 1926 r. gimnazjaliści z Koła Krajoznawczego w Bochni. Według ustnych podań jeden z mieszkańców Sobolowa wydobywający kamienie do budowy domu w pozostałościach zamku znalazł drzwi z ręcznie kutymi okuciami. Przekazał je kościołowi w Sobolowie, gdzie zostały one zamontowane w zakrystii. Prawdopodobnie nie chodzi o całe drzwi, a tylko potężny, kuty zamek do nich. Według legendy drzwi te kilkakrotnie powracały na zamek, dopiero gdy na zamek odbyła się w Boże Ciało procesja z sakramentami, drzwi pozostały w kościele już na stałe.
Pierwsze archeologiczne badania zamku przeprowadził Jan Wielek. W sondażowym wykopie znalazł silnie zniszczone kości i resztki glinianych naczyń zdobionych falistym ornamentem. W tym samym czasie krótkie badania prowadził także Józef Żurowski. Systematyczne badania archeologiczne w latach 1967–1968 przeprowadziło Muzeum Żup Krakowskich Wieliczka. Kierował nimi Kazimierz Reguła. Badaniami objęto prawie połowę plateau. Na zamczysku wyróżniono sześć warstw kulturowych. Najliczniejszymi znalezionymi artefaktami były kawałki ceramiki.