Za namową władz niemieckich Włoska Republika Socjalna prześladowała tych spiskowców, których udało im się pojmać, w liczbie sześciu. Należeli do nich Giovanni Marinelli, Carlo Pareschi, Luciano Gottardi, były włoski minister spraw zagranicznych i zięć Mussoliniego Galeazzo Ciano, marszałek Włoch Emilio De Bono i Tullio Cianetti. Wszystkich sześciu oskarżonych uznano za winnych, a wszyscy, z wyjątkiem Cianettiego, zostali skazani na śmierć. Kolejne trzy z dziewiętnastu prominentnych osób, które głosowały przeciwko Mussoliniemu, choć nie zostały schwytane, również zostały osądzone i skazane na karę śmierci zaocznie, w tym Dino Grandi, który był odpowiedzialny za porządek obrad posiedzenia Wielkiej Rady Faszystowskiej 25 lipca 1943 roku.
Proces odbył się między 8 a 10 stycznia 1944 roku. Vincenzo Cersosimo został mianowany sędzią śledczym, z pułkownikiem Milicji Faszystowskiej Aldo Vecchinim jako prezesem sądu, a Andrea Fortunato jako prokuratorem. Sędziami byli Enrico Vezzalini, Franz Pagliani, Celso Riva, generałowie Milicji Faszystowskiej Domenico Mittica i Renzo Montagna, pułkownik Milicji Faszystowskiej Vito Casalinuovo oraz major Otello Gaddi.