18 marca 1919 jako podoficer byłych Legionów Polskich służący w 2 pułku szwoleżerów został mianowany z dniem 1 marca 1919 podporucznikiem kawaleriiDz. Rozk. Wojsk. Nr 36 z 1 kwietnia 1919, poz. 1148.. 27 listopada 1919 został przeniesiony do 4 pułku kresowego strzelców konnychDz. Rozk. Wojsk. Nr 98 z 28 grudnia 1919, poz. 4213. i przydzielony do IV dywizjonu, który był oddziałem jazdy dywizyjnej należącej do 12 Dywizji Piechoty.
Zmarł 6 marca 1920 na dworcu kolejowym w Tarnopolu, w następstwie nieszczęśliwego wypadku. Z relacji korespondenta „Ilustrowanego Kuryera Codziennego” wynika, że podporucznik Skarżyński „chcąc przejść z jednego toru kolejowego na trzeci, chciał sobie skrócić drogę i starał się przejść spodem pod wozami pociągu, stojącymi na drugim torze. W chwili, kiedy już wyszedł spod wozu nadjechała lokomotywa na tor następny i dosłownie rozcięła ciało nieszczęśliwego na dwie części”.. 26 marca 1920 został pochowany na cmentarzu Rakowickim w Krakowie..
Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 3803 – pośmiertnie 1922. Krzyż Walecznych „za udział w b.