Ferdynand Erazm Biesiekierski herbu Pomian (ur. 9 czerwca 1795 w Ludzisku, zm. wrzesień 1852 w Płowcach) – polski szlachcic, ekonomista i historyk.
Życiorys Jego ojcem był Antoni Dezydery Biesiekierski, szambelan króla Stanisława Augusta Poniatowskiego i kasztelan kowalski, a matką Anna Aniela Biesiekierska z Dąmbskich. W 1820 roku ożenił się z Teklą Kraszewską, późniejszą powieściopisarką. Mieli trójkę dzieci: Włodzimierza (ur. 1821, zm. 1904), Barbarę Franciszkę (ur. 1822, zm. 1823) i Jana Rudolfa (ur. 1826, zm. 1890).
Brał udział w powstaniu listopadowym jako podporucznik w 11 Pułku Piechoty Liniowej. Był właścicielem majątku w Pomarzanach. Pełnił funkcję sędziego pokoju dla powiatu łęczyckiego oraz radcy Towarzystwa Kredytowego Ziemskiego.
Przez lata zajmował się również systematyzowaniem wszelkich opracowań związanych z prawem, ekonomią i administracją. W Archiwum PAN przechowywany jest rękopis jego dzieła pt. O źródłach wszelkich praw oraz nauk w związku z prawodawstwem. Praca podzielona jest na 27 traktatów, zawierających wykaz, opisy oraz recenzje dzieł polskich, francuskich, niemieckich, włoskich i angielskich.