Pannę młodą do ołtarza poprowadził ojciec. Doszli jednak do połowy świątyni; dalej do ołtarza nowożeńcy szli już sami. Magdalena i Christopher wzorowali się na rozwiązaniu, jakie zostało wypracowane podczas ślubu starszej siostry pana młodego z Danielem Westlingiem. W ten sposób rodzina królewska wybrnęła z niewygodnej sytuacji: wcześniej przedstawiciele luterańskiego Kościoła Szwecji zwracali uwagę, że „prowadzenie córki przez ojca do ołtarza jest sprzeczne ze szwedzką tradycją równouprawnienia”.
Ceremonia odbyła się w dwóch językach: angielskim i szwedzkim. Przyjęcie weselne nie było transmitowane, a odbyło się w pałacu Drottningholm. Komentując wybór miejsca na bankiet weselny, Magdalena stwierdziła: „Bardzo się z tego powodu cieszę. Pałac Drottningholm wiele dla mnie znaczy – tam się urodziłam i wychowałam”.
Po ślubie Pan młody nie przyjął tytułu książęcego, gdyż wiązałoby się to z koniecznością przyjęcia obywatelstwa szwedzkiego i rezygnacją z pracy w biznesie. Magdalena natomiast zachowała swój tytuł Jej Królewskiej Wysokości. Data 8 czerwca była później wykorzystywana przez parę jako data chrztu dla ich dwóch córek – księżniczki Eleonory (ur. 2014) i księżniczki Adrianny (ur. 2018).
Zobacz też Szwedzka rodzina królewska Magdalena Bernadotte Christopher O’Neill
Przypisy
Kategoria:2013 w Szwecji M