Ignatz Grunau zmarł w 1868. Interesy po ojcu w Elblągu, a także młyn w Braniewie odziedziczył jego najstarszy syn George Grunau. Przekształcił on Wielki Młyn Miejski w akcyjną spółkę komandytową. W latach 70. XIX w. młyn stał się jednym z największych pod względem przerobu w całych Prusach Wschodnich i ZachodnichGrunau, George (August), Reeder, Kaufmann [w:] Deutsche Biographische Enzyklopädie (DBE). 2. überarbeitete und erweiterte Auflage. Herausgegeben von Rudolf Vierhaus, Band 4 Görres – Hittorp. 2006, s. 217. Kolejnym właścicielem młyna został Ferdinand Schichau i odtąd należał on aż do końca II wojny światowej do założonej przez niego firmy Schichau-WerkeF. Schichau Aktiengesellschaft. Ostatnim dyrektorem młyna, w latach 1920–1945, był Alfred GoldbergAlfred Goldberg urodził się 1 stycznia 1902 w Pieniężnie. W 1920 został dyrektorem Wielkiego Młyna Miejskiego w Braniewie. W 1927 ożenił się z Irmgard Poetsch (c. Andreasa, urzędnika pocztowego, zam. Magazinstraße 4 w Braniewie). Mieli piątkę dzieci. Po wojnie Alfred Goldberg mieszkał m.in. w Hamburgu, aktywnie działał w Stowarzyszeniu Byłych Mieszkańców Braniewa (Kreisgemeinschaft Braunsberg), był członkiem zarządu. Zmarł 2 lipca 1984 roku.