W latach 1990–1993 występowała w niemieckiej drużynie TUS Neukirchen.
W reprezentacji Polski seniorek debiutowała 28 listopada 1981 w meczu mistrzostw świata grupy „B” ze Szwecją. Podczas tej imprezy zagrała we wszystkich sześciu meczach swojego zespołu, zdobywając 12 bramek (jej drużyna zajęła 6. miejsce). Wystąpiła także na mistrzostwach świata grupy „B” w 1983 (2. miejsce, w sześciu meczach zdobyła 34 bramki), 1985 (7. miejsce, w siedmiu meczach zdobyła 29 bramek) i 1989 (6. miejsce, w siedmiu meczach zdobyła 13 bramek). Ostatni raz w biało-czerwonych barwach wystąpiła 10 czerwca 1990 w towarzyskim spotkaniu z RFN. Łącznie w I reprezentacji Polski wystąpiła w 80 spotkaniach, zdobywając 366 bramek. W 1985 wystąpiła w reprezentacji świata przeciwko HypoBank Südstadt.
Po zakończeniu kariery sportowej pracowała jako nauczycielka wychowania fizycznego.
W plebiscycie na 10 najlepszych sportowców Tarnowa w 40-leciu PRL zajęła 8. miejsceRoman Kieroński, Robert Noga Tarnowski sport od A do Ż, wyd. S-Can, Tarnów 2011, s. 110.. W 1996 została uhonorowana Srebrną Odznaką ZPRP.
Jej pierwszym mężem był piłkarz ręczny Tadeusz Haładyn (1961–1995), z którym miała córkę Martę, siatkarkę, medalistkę Uniwersjady.