Israela Hargil () (ur. 1938 w Brodach) – izraelska rzeźbiarka pochodząca z Polski.
Życiorys Urodziła się jako Iza Harnik, córka Kalmana Karla Harnika i jego żony Elsy z domu Kahana. Rodzice Izy byli muzykami i nauczycielami muzyki. Kalman uczył w szkole żydowskiej, kierował klubem muzycznym „Zamir” i dyrygował orkiestrą klubu, grał na skrzypcach, a jego żona na fortepianie. Matka Izy zginęła kilka dni po wkroczeniu do Brodów Niemców, w lipcu 1941. Została zamordowana razem ze znaczniejszymi mieszkańcami miasta i pochowana w zbiorowej mogile koło cmentarza żydowskiego. W styczniu 1942 Niemy utworzyli w mieście getto, Kalman Harnik razem z Izą uciekł i ukrył ją u znajomego, Jacentego Miklaszewskiego i jego żony Marii. Jacenty ukrył Kalmana na wsi, gdzie przebywał w ziemiance. Izie zmieniono imię na Ewa i była ukrywana u różnych rodzin i ludzi, ale nikt nie chciał jej zatrzymać na dłużej. Ostatecznie powróciła do Miklaszewskich, którzy ukrywali ją w domu, a następnie aby uniknąć denuncjacji wyjechali z nią do Krakowa. Chodziła tam do przedszkola prowadzonego przez zakonnice, jej ojciec w tym czasie walczył w szeregach Armii Czerwonej. W 1945 zaczęła chodzić do szkoły, wtedy odnalazł ją ojciec, w lutym 1946 zamieszkała z nim w Bielsku. W 1948 wyjechali do Francji, a następnie do Izraela.