W tym czasie został dwukrotnie ranny, kierował także akcjami sabotażu.

Po II wojnie światowej przeszedł do służby dyplomatycznej, był II sekretarzem ambasady w Brazylii. W międzyczasie od 1947 do 1949 uczestniczył w I wojnie indochińskiej jako dowódca grupy spadochroniarzy, doszedł do stopnia kapitana. We francuskiej dyplomacji pełnił funkcje doradcze m.in. w delegacji przy ONZ. Zajmował stanowiska konsula generalnego w Tangerze (1963–1966), ambasadora przy Radzie Europy (1968–1972), konsula generalnego w São Paulo (1972–1978) oraz ambasadora w Birmie (1977–1980). Od lat 70. działał w Frontcie Narodowym, w 1984 został wybrany posłem do Parlamentu Europejskiego. Przystąpił do Europejskiej Prawicy, kierował Delegacją ds. stosunków z państwami Zatoki Perskiej. Mandat wykonywał do śmierci w 1987.

Pochowano go na cmentarzu Passy.

Odznaczenia Odznaczony Legią Honorową III klasy Orderem Wyzwolenia, Krzyżem Wojennym za wojnę 1939–1945 i Zamorskich Teatrów Operacyjnych, Medalem Uciekinierów z Niewoli oraz brytyjskim Krzyżem Wojskowym.

Przypisy