Monarcha posługuje się specjalnie dla niego zaprojektowanym herbem, którego dewiza brzmi prowadzą mnie moi przodkowie. Ma również stronę internetową informującą o historii oraz działalności monarchii afroboliwijskiej. W istocie jest ona dziełem obcokrajowców związanych z kilkoma ambasadami. Pineda jest jedynie bardzo oględnie świadomy jej istnienia. Nie ma władzy politycznej, jest raczej symbolem łączności z tradycjami wywodzących się z Afryki przodków.

Jednocześnie tradycja ustna, do której zaczęto się odwoływać z nową siłą w procesie odrodzenia kulturalnego, nakłada na Pinedę pewne konkretne obowiązki. Powinien chociażby służyć radą parom oraz ludziom młodym. Dodać można że, jako królowi społeczności, składa mu się specjalny hołd w niedzielę wielkanocną, po zakończeniu mszy świętej.

Mimo tego nie należy zapominać o politycznym wymiarze funkcji Pinedy. Nawet jeśli funkcja ta nie jest stanowiskiem, które odrywałoby go od codziennego, dość zwyczajnego życia. Jego szczególny status przyznany mu przez macierzystą społeczność niesie ze sobą oczekiwanie podtrzymywania kontaktów z boliwijskimi władzami państwowymi, szczególnie w kontekście wywalczonego niedawno oficjalnego uznania Afroboliwijczyków jako odrębnego ludu, czy też grupy etnicznej.