Po wypędzeniu Polaków z Podola w 1945 r. osiedlił się w Stawie k. Chełma. W 1948 r. został powołany do odbycia służby wojskowej w jednostki lotniczej. Po uzupełnieniu ogólnego wykształcenia, wstąpił do Oficerskiej Szkoły Lotniczej w Dęblinie, w której przez blisko 30 lat pracował jako pilot i nauczyciel pilotażu na wielu typach samolotów. W czasie służby uczył podchorążych latania, pełniąc kolejne stanowiska dowódcze i zdobywając I klasę pilota wojskowego. Po przejściu w wieku 50 lat w stan spoczynku zamieszkał w Końskowoli, zajmując się pisarstwem i dokumentalistyką. Swoje tragiczne wspomnienia z młodości opisał w kilku książkach oraz w wielu artykułach prasowych. Przyczynił się też do powstania w Ihrowicy oraz trzech okolicznych wsiach – Berezowicy Małej, Płotyczy i Lożowej monumentów upamiętniających Polaków pomordowanych przez UPA. Pochowany na Cmentarzu Parafialnym w Końskowoli.

Publikacje książkowe „Wspomnienia z Ihrowicy na Podolu” „Krwawa Podolska Wigilia w 1944 r.”, „Żył i umarł dla innych” , „Pogrzeb po 64 latach” (Wspomnienie o zamordowanym przez UPA proboszczu Ihrowicy, ks.