(był między innymi żołnierzem pododdziałów szturmowych). We wrześniu 1919 r. zachorował na tyfus, a po wyleczeniu został skierowany do Batalionu Zapasowego 14 pp (stacjonującego we Włocławku)WBH1, sygn. Odrzuc. 04.04.1938, str. 2-7..
Jako żołnierz 14 pułku piechoty odbył kurs w warszawskiej Szkole Podchorążych Piechoty - w klasie 32. im. Obrony Lwowa. Kurs trwał od dnia 2 sierpnia 1920 r. do dnia 20 listopada 1920 r., a Stanisław Maskowicz ukończył go z 67. lokatą na 103 absolwentów.
Po zakończeniu wojny z bolszewikami Stanisław Maskowicz pozostał we Włocławku - w Batalionie Zapasowym 14 pp. W maju 1921 roku do tego miasta został dyslokowany również macierzysty 14 pułk piechoty. Dekretem Wodza Naczelnego L. 3089 z 25 czerwca 1921 r. został mianowany podporucznikiem w piechocie z dniem 1 kwietnia 1921 roku. W roku 1921 ukończył w Centralnej Szkole Podoficerów Zawodowych Piechoty w Chełmnie kurs broni towarzyszącychWBH1, sygn. Odrzuc. 04.04.1938, str. 2-7.. Do roku 1922 służył w Batalionie Zapasowym 14 pułku piechoty dowodząc plutonem strzeleckim i plutonem broni specjalnych. Dekretem Naczelnika Państwa i Wodza Naczelnego z dnia 3 maja 1922 r. (dekret L. 19400/O.V.) został zweryfikowany w stopniu podporucznika, ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 r. i 455. lokatą w korpusie oficerów piechoty.