Chips (ur. 1940 w Pleasantville, zm. 1946) – pies służbowy służący w United States Army podczas II wojny światowej. Według niektórych źródeł był to najbardziej uhonorowany pies służący podczas II wojny światowej.
Życiorys Chips był mieszańcem owczarka niemieckiego, owczarka szkockiego i rasy alaskan malamute.
Należał do Edwarda J. Wrena z Pleasantville, który w sierpniu 1942 roku zgłosił go do służby w amerykańskich siłach zbrojnych. Jego treserem został szeregowy John R. Rowell. Po przeszkoleniu we Front Royal obydwaj zostali wysłani do Afryki, gdzie brali udział w operacji Torch. Następnie Chips był także jednym z trzech psów przydzielonych do ochrony konferencji w Casablance.
W składzie 3 Dywizji Piechoty brał udział w operacji Husky, podczas której został ranny w walce w okolicach miejscowości Licata. Jeszcze tego samego dnia wrócił do swojego tresera, z którym następnej nocy udało mu się wziąć do niewoli 10 włoskich żołnierzy. Podczas walk Chips miał także samodzielnie zaatakować gniazdo karabinu maszynowego i zmusić jego załogę do opuszczenia go i poddania się Amerykanom.
Według anegdoty, Chips miał ugryźć generała Dwighta Eisenhowera, gdy ten próbował go pogłaskać.