Czarne bronią zagrożonego skoczka pasywnym ruchem, dzięki któremu zwiększone jest bezpieczeństwo obu skoczków i króla. Odpowiedzią białych może być próba otwarcia centrum ruchem 9.d4, bądź też wyjścia skoczkiem 9.Se4 z groźbą szacha 10.Sg5+, po którym nastąpi 11.Sf7 z widełkami na hetmana i wieżę. 8.…Sd4. Ideą czarnych jest kontratak poprzez zaatakowanie białego hetmana i piona c2, a także groźba widełek na króla i wieżę a1. Przy idealnej grze białe powinny uzyskać przewagę, wychodząc od bicia gońcem skoczka d5 z szachem i wykorzystując fakt odsłonięcia króla przeciwnika; następnie białe mogą kontynuować atak hetmanem lub obronić nim piona c2. Jeżeli białe zbiją skoczka hetmanem i nastąpi wymiana hetmanów, pozycja będzie faworyzować czarnych z uwagi na fakt, iż białe nie będą w stanie wytworzyć siatki matowej. Przy pominięciu bicia przez białe, czarne obronią skoczka ruchem c6.
Historia Najstarsza znana partia stosująca ten wariant miała miejsce w 1610 roku w Rzymie między Giulio Polerio oraz Domenico. Tę partię wygrały białe. Nazwa otwarcia pochodzi od fegatello – dania będącego smażoną wątrobą. W otwarciu tym król czarnych, znajdując się pod atakiem białych, jest bowiem smażony jak fegatello.
Przypisy
Kategoria:Otwarcia szachowe