W grudniu 1945 został przewodniczącym Komisji Specjalnej do Walki z Nadużyciami i Szkodnictwem Gospodarczym w Łodzi, był przewodniczącym Związku Uczestników Walki Zbrojnej o Niepodległość i Demokrację, przewodniczącym Komisji Rewizyjnej Związku Byłych Więźniów Politycznych. W 1949 został przewodniczącym Komisji Specjalnej do Walki z Nadużyciami i Szkodnictwem Gospodarczym w Warszawie, działał także jako członek zarządu Centrali Spółdzielni Inwalidów oraz Centralnego Związku Spółdzielczości Pracy oraz był prezesem Komisji Rewizyjnej Związku Spółdzielni Inwalidów.
W 1951 został osobą niewidomą, co wpłynęło na jego późniejszą działalność – w 1952 został członkiem Polskiego Związku Niewidomych, a z czasem również wiceprezesem Zarządu Głównego oraz kierownikiem wydawnictwa związku i redaktorem naczelnym czasopisma „Pochodnia”. W latach 1964–1969 prezesem Zarządu Głównego PZN. Ponadto był członkiem Rady Nadzorczej Centrali Ubezpieczeń Społecznych, Rady Naukowej Zakładu Badawczego Związku Spółdzielni Niewidomych, Rady Techniczno-Ekonomicznej Przedsiębiorstwa Sprzętu Rehabilitacji ZSI, był wiceprzewodniczącym Komitetu Europejskiego Światowej Rady Pomocy Niewidomym.
Życie prywatne Jego żoną była Barbara Madej.