Do września 1939 r. zbudowano pięć egzemplarzy Mewy – prototyp i cztery egzemplarze seryjne. Jeden egzemplarz przetrwał działania wojenne w Miłosnej, skąd został zabrany przez Niemców. Licencję na budowę szybowca uzyskała Estonia i Jugosławia, jeden z wyprodukowanych na licencji egzemplarzy był użytkowany w Jugosławii do lat 50. XX w.
Dokumentacja techniczna Mewy ocalała i po zakończeniu II wojny światowej została przekazana z Jugosławii do Instytutu Szybownictwa. Inżynierowie Józef Niespał i Andrzej Kokot opracowali ją pod kątem rozpoczęcia produkcji. Z przyczyn politycznych władze komunistyczne zdecydowały o skierowaniu do produkcji niemieckiego szybowca DFS Kranich II, który produkowano jako IS-C Żuraw.
Konstrukcja Dwumiejscowy szybowiec wyczynowy w układzie wolnonośnego średniopłata o konstrukcji drewnianej.