Rajmund Ambroziak (ur. 23 stycznia 1932 w Łodzi, zm. 20 maja 1996 tamże) – polski pianista, kameralista, akompaniator, dyrygent, profesor Akademii Muzycznej w Łodzi, dyrektor i kierownik artystyczny Teatru Muzycznego w Łodzi.

Życiorys Ambroziak rozpoczął naukę gry na fortepianie podczas II wojny światowej, będąc uczniem Antoniego Dobkiewicza. Po II wojnie światowej uczył się w Państwowym Gimnazjum i Liceum im. Gabriela Narutowicza w Łodzi. W 1951 ukończył naukę w Państwowej Szkole Muzycznej u A. Dobkiewicza, następnie w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w klasie fortepianu w klasie Marii Wiłkomirskiej oraz w klasie kameralistyki u Kiejstuta Bacewicza, uzyskując dyplom w obu klasach w 1958, dodatkowo w 1962 uzyskał dyplom ze śpiewu.

Rozpoczął pracę jako pedagog, pracując w latach 1953–1955 w Społecznym Ognisku Artystycznym w Łodzi, gdzie uczył gry na fortepianie, akompaniamentu oraz przedmiotów teoretycznych. Następnie uczył w Państwowej Szkole Muzycznej I stopnia (1959–1961) i II stopnia (1957–1980). Od 1955 uczył w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Łodzi, w latach 1972–1981 był prodziekanem, a następnie również dziekanem Wydziału Wokalno-Aktorskiego. Ponadto był kierownikiem Katedry Wokalistyki oraz Kameralistyki.