księciu oleśnickiemu Konradowi I oleśnickiemu oraz księciu cieszyńskiemu Przemysławowi I. Faktyczny podział księstwa nastąpił po długich sporach dopiero w 1369 r. (wcześniej Bytom stanowił oprawę wdowią księżnej Małgorzaty). Odtąd księstwo kozielskie stanowiło dziedziczną domenę książąt oleśnickich.
W 1489 r. księstwo kozielskie podbił król węgierski Maciej Korwin, mając zamiar włączyć je do władztwa, którym miał rządzić jego naturalny syn Jan. Po śmierci króla Macieja księstwo wróciło do prawowitego właściciela, czyli Konrada X. W 1492 r. wymarła oleśnicka gałąź rodu Piastów i księstwo włączono do czeskiej domeny królewskiej. Władysław II Jagiellończyk sprzedał lenno Janowi II Dobremu, który w 1509 r. zjednoczył je z księstwem opolskim. W 1532 r. Jan II zmarł, a księstwo kozielskie ponownie stało się własnością państwa czeskiego.
Książęta kozielscy ok. 1286–1312 Kazimierz bytomski przed 1312–1334 Władysław bytomski 1334–1336 Leszek raciborski 1336–1342/47 Kazimierz kozielski 1342/1347–1354/55 Bolesław bytomski 1354/1355–1357 spór spadkowy 1357–1366 Konrad I oleśnicki 1366–1403 Konrad II oleśnicki 1403–1412 Konrad III Stary 1412–1439 Konrad V Kącki 1439–1450 Konrad VII Biały 1450–1452 Konrad IX Czarny i Konrad X. 1452–1471 Konrad IX 1471–1489 Konrad X 1489–1490 Maciej Korwin 1490–1492 Konrad X
Przypisy
Bibliografia
Kozielskie Kategoria:Historia Kędzierzyna-Koźla