Do 1933 roku Helena Świtalska zamieszkiwała w Braniewie, najpierw razem z rodzicami, później, gdy zmarli, z bratem w wynajmowanym mieszkaniu w centrum miasta przy Langgasse 13 (współcześnie ul. Gdańska)Adreßbuch des Kreises Braunsberg, Ausgabe 1930. Gdy miała zaledwie 15 lat, zmarła jej matka Elżbieta (1849–1904), odtąd na Helenę spadł ciężar wypełniania wszystkich domowych obowiązków. Gdy w 1929 umiera jej ojciec, pełni obowiązki domowe dla brata, wówczas już ks. profesora Akademii Państwowej w Braniewie. W 1932 roku ks. Władysław Świtalski zostaje mianowany kanonikiem kapituły we Fromborku. Wówczas zostaje mu przydzielona kanonia pw. św. Stanisława na Wzgórzu Katedralnym we Fromborku, położona tuż przy potężnym 30-metrowym monumencie Mikołaja Kopernika. Tam do dużo lepszych warunków mieszkaniowych w 1933 przeprowadza się wraz z bratem księdzem. Helena we Fromborku, podobnie jak w Braniewie, utrzymuje kontakty naukowe i towarzyskie z wieloma uczonymi, mieszkańcami Wzgórza Katedralnego, a ich mieszkanie i ogród służą często jako miejsce opieki dla starych i schorowanych profesorów nauczycieli braniewskich szkół, m.in. opiekuje się Hermannen Hefele, który ostatnie dni życia spędza u nich w kanoniiBruno Schwark Ihr Name lebt: Ermländische Priester in Leben, Leid und Tod, 1958, s.