NMS Delfinul – pierwszy okręt podwodny Rumuńskiej Marynarki Wojennej, zbudowany w latach 30. XX wieku we Włoszech. Służył bojowo na Morzu Czarnym podczas II wojny światowej. Po wojnie na krótko służył w marynarce ZSRR pod oznaczeniem TS-3, potem zwrócony Rumunii i od 1954 roku wykorzystywany do szkolenia, po czym wycofany pod koniec lat 50.

Budowa Okręt został zamówiony we włoskiej stoczni (CNQ) w Fiume, jako pierwszy rumuński okręt podwodny, w ramach programu z 1926, łącznie z okrętem-bazą NMS „Constanța”. Stępkę pod budowę okrętu podwodnego położono w czerwcu 1927 rokuWedług innych źródeł w 1929 roku (). Budowa przeciągała się i w jej trakcie dokonywano licznych przeróbek planów, lecz okręt nie spełniał założonych wymagań. Okręt wodowano 22 czerwca 1930 roku, a gotowość osiągnął na początku 1932 roku, lecz marynarka odmówiła jego odbioru. Rząd Rumunii usiłował odzyskać pieniądze od stoczni na drodze sądowej, jednocześnie stocznia oferowała sprzedaż okrętu za granicę, w tym do ZSRR, lecz bez skutku. Ostatecznie w sierpniu 1935 roku Rumunia zgodziła się odebrać okręt. W lutym 1936 roku „Delfinul” rozpoczął , a wszedł do służby 9 maja 1936 roku.

Opis Okręt miał wyporność w położeniu nawodnym 650 ton i podwodnym 900 ton.