miejsce w sztafecie 4 × 400 metrów (w składzie: Devassoigne, Ester Goossens, Kathrin Lüthi i Monica Westén) w zawodach pucharu świata w 1992 w Hawanie.
Zwyciężyła w biegu na 400 metrów na igrzyskach śródziemnomorskich w 1993 w Narbonie (na tych igrzyskach nie rozgrywano biegu sztafetowego 4 × 400 metrów kobiet), a w zawodach superligi pucharu Europy w 1993 w Rzymie zajęła w tej konkurencji 2. miejsce. Zajęła 6. miejsce w sztafecie 4 × 400 metrów i odpadła w eliminacjach biegu na 400 metrów na mistrzostwach świata w 1993 w Stuttgarcie.
Zajęła 8. miejsce w sztafecie 4 × 400 metrów na igrzyskach olimpijskich w 1996 w Atlancie. Zdobyła srebrny medal w tej konkurencji (sztafeta francuska biegła w składzie: Marie-Louise Bévis, Sophie Domenech, Marie-Line Scholent i Devassoigne) oraz zajęła 6. miejsce w biegu na 400 metrów na igrzyskach śródziemnomorskich w 1997 w Bari.
Była mistrzynią Francji w biegu na 400 metrów w 1992 i 1996 oraz brązową medalistką na tym dystansie w 1993, a w hali wicemistrzynią w tej konkurencji w 1991 i brązową medalistką w 1990.
Przez pewien czas była żoną brytyjskiego lekkoatlety Rogera Blacka.