thumb|240px|Grób Jerzego Piwockiego na cmentarzu Rakowickim w Krakowie Jerzy Piwocki (ur. 11 października 1853 w Tarnopolu, zm. 10 czerwca 1920 w Krakowie) – prawnik, urzędnik administracji autonomicznej i państwowej w Galicji, działacz samorządowy.
Życiorys Ukończył Theresianum i studia prawnicze w Wiedniu. W 1877 rozpoczął pracę w Namiestnictwie we Lwowie, jako praktykant konceptowy, od 1885 komisarz powiatowy. Początkowo oddelegowany do starostwa przemyskiego (1878), potem zarządu miejskiego Buska (1880), a następnie do starostwa skałackiego (1883). Był starostą powiatowym w TrembowIi (1891–1892) i w Białej (1893–1895). W obu starostwach pełnił funkcję przewodniczącego Rady Szkolnej Okręgowej. W Białej był ponadto kuratorem Krajowej Niższej Szkoły Rolniczej w Kobiernicach oraz komisarzem rządowym bialskiej Kasy Oszczędności. Zorganizował także w Białej „Czytelnię Polską”.