Strojnogłowik białogardły, zaroślak białogardły (Arremon brunneinucha) – gatunek małego ptaka z rodziny pasówek (Passerellidae). Opisany po raz pierwszy w 1839. Występuje w lasach od Meksyku na południe poprzez Amerykę Centralną i Andy do Wenezueli i Peru. Jest gatunkiem najmniejszej troski.
Systematyka Gatunek ten po raz pierwszy zgodnie z zasadami nazewnictwa binominalnego opisał Frédéric de Lafresnaye pod nazwą Embernagra brunnei-nucha. Opis ukazał się w 1839 roku w „Revue Zoologique, par la Société Cuvierienne”. Jako miejsce typowe autor wskazał Meksyk; w 1954 roku Parkes uściślił, że chodziło o Jalapa w stanie Veracruz. Gatunek ten bywał umieszczany w rodzajach Buarremon lub Atlapetes, obecnie zalicza się go do Arremon. Wyróżnia się dziewięć podgatunków: A. b. alleni (Parker, 1954) A. b. allinornatus (Phelps,WH & Phelps,WH Jr, 1949) A. b. apertus (Wetmore, 1942) – strojnogłowik kraterowy A. b. brunneinucha (Lafresnaye, 1839) – strojnogłowik białogardły A. b. elsae (Parkes, 1954) A. b. frontalis Tschudi 1844 A. b. inornatus (Sclater,PL & Salvin, 1879) A. b. macrourus (Parkes, 1954) A. b. suttoni (Parkes, 1954). Proponowano wydzielenie strojnogłowika kraterowego (A. b. apertus) do osobnego gatunku, ale propozycja ta nie przyjęła się.