Już jako człowiek świecki brał czynny udział w powstrzymaniu agresji książąt rugijskich, którzy w początkach 1301 zajęli ziemie sławieńską i słupską, za co 28 VI 1301 w Brnie otrzymał nagrodę z rąk Wacława II w postaci wsi Bysław i Cekcyn oraz przede wszystkim miasto Nowe z wsią Kończyce i obszarem wielkości 2 mil w górę i w dół Wisły oraz tyle samo w głąb lądu, z prawem pierwokupu wszystkich znajdujących się na tym terenie majątków, z szerokim immunitetem dla przejętych dóbr. Latem 1302 wraz z ojcem Święcą oraz braćmi Janem i Wawrzyńcem wziął udział w wyprawie przeciw Rugijczykom, zakończonej odbiciem ziem białogardzkiej i słupskiej. Sukces ten Święcowie uczcili, nadając klasztorowi oliwskiemu Łęgowo i wieś Gransin (dziś nieistniejącą).
Zobacz też Święcowie Gryfici
Bibliografia Błażej Śliwiński: PIOTR Święca z Nowego, zwany Kanclerzem (?–1326/7), kanclerz i starosta wschodniopomorski. W: Słownik biograficzny Pomorza Nadwiślańskiego. T. 3. Gdańsk: Wydawnictwo Gdańskie, 1997, s. 422–426. .
Święca, Piotr