Klaus zwraca uwagę na złotą lunetę wujcia Monty’ego, taką samą, jaką znalazł w szufladzie swojego ojca w ich spalonym domu, jednak wujcio Monty nie chce ciągnąć tego tematu i oznajmia tylko, żeby dzieci poszły spać, gdyż następnego dnia wyjeżdżają do Peru badać nowe gady.
Sielanka nie trwała długo, gdyż dzień po przyjeździe Baudelaire’ów, do drzwi puka nowy asystent wujcia Monty’ego, przedstawiający się jako Stefano, w którym jednak dzieci rozpoznają bez trudu Hrabiego Olafa. Pomimo prób ostrzeżenia swojego opiekuna, doktor Montgomery uznaje, że Stefano jest szpiegiem z Towarzystwa Herpetologów wysłanym, by wykraść wyniki jego badań. Omyłkę tę przypłaca życiem – pada pierwszą śmiertelną ofiarą Olafa, który pozoruje ukąszenie Niewiarygodnie Jadowitej Żmii (w rzeczywistości będącej najłagodniejszym wężem w kolekcji wujcia Monty’ego). Dzieci ponownie go demaskują, pozwalając Żmii ukąsić Słoneczko, aby zademonstrować łagodność gada. Sprawiedliwości mimo to nie staje się zadość – Hrabia Olaf wraz ze swoim pomocnikiem ucieka, a pan Poe, nabrawszy się na jego przebranie, wysyła list gończy za Stefano.