W swoim domu Hrabia Olaf przygotowuje plan, który ma mu zapewnić zdobycie majątku Baudelaire’ów – chce wystawić sztukę, w której Wioletka wyjdzie za niego za mąż. Użyje jednak prawdziwego dokumentu, podpisanego w obecności nieświadomej niczego prawdziwej sędziny, jego sąsiadki, Sędzi Strauss. Aby zapewnić sobie posłuszeństwo Wioletki porywa Słoneczko, zamyka w klatce i wywiesza przez okno w wieży swojego domu gotów zdalnie zrzucić niemowlę na ziemię, gdyby Wioletka oponowała.
Choć dziewczyna nie widzi wyjścia z sytuacji, Klaus nie ma zamiaru się poddać. Dostaje się na wieżę, ratuje Słoneczko i odkrywa wielkie szkło powiększające, skierowane w stronę ruin ich rodzinnego domu, będące przyczyną wybuchnięcia pożaru w domu Baudelaire’ów.
Tymczasem Wioletka podpisuje akt ślubu, a Olaf ogłasza zebranej publiczności, że sztuka była fałszywa, w przeciwieństwie do zawartego małżeństwa. Wybucha zamieszanie, z triumfującym Olafem w centrum, wymachującym dokumentem, który nagle zaczyna płonąć. Okazuje się, że to zasługa Klausa, który wykorzystał znalezione na wieży szkło powiększające.