mały Pajęczynowiec groniasty (Botryobasidium vagum (Berk. & M.A. Curtis) D.P. Rogers) – gatunek grzybów z typu podstawczaków (Basidiomycota).
Systematyka i nazewnictwo Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum: Botryobasidium, Botryobasidiaceae, Cantharellales, Incertae sedis, Agaricomycetes, Agaricomycotina, Basidiomycota, Fungi.
Po raz pierwszy opisali go w 1873 r. Miles Joseph Berkeley i Moses Ashley Curtis, nadając mu nazwę Corticium vagum. Obecną, uznaną przez Index Fungorum nazwę, nadał mu Donald Philip Rogers w 1935 r. Synonimy: Botryobasidium botryosum (Bres.) J. Erikss. 1958 Ceratobasidium vagum (Berk. & M.A. Curtis) Pilát 1957 Corticium botryosum Bres. 1903 Corticium vagum Berk. & M.A. Curtis 1873 Pellicularia vaga (Berk. & M.A. Curtis) D.P. Rogers ex Linder 1942. Nazwę polską zaproponował Władysław Wojewoda w 2003 r.
Morfologia Owocnik rozpostarty, początkowo siateczkowaty do kłaczkowatego, w końcu błoniasty, żółtawy do szarawego z oliwkowo-brązowymi odcieniami. System strzępkowy monomityczny, wszystkie strzępki bez sprzążek. Strzępki bazalne o szerokości 7–10 µm, grubościenne (ścianki ok. 1 µm), strzępki hymenium o szerokości 5-7 µm, cienkościenne, rozgałęzione pod kątem prostym. Brak cystyd.